Home » Blog » Reflecteren op mezelf

Reflecteren op mezelf

25 november 2020

En weer ging iemand over mijn GRENZEN heen!

Ik weet niet wat er stress in de lucht hangt. Het gebeurd regelmatig dat iemand over mijn grenzen heen gaat. Als ik erover nadenk, dan gebeurd dat al jaren. En de enige die met de onverwachte stress pieken  anders om kan gaan, dat ben ik zelf. 

Het is een prachtige herfstdag en – net als gisteren – gingen we samen de hond uitlaten. Precies op een tijdstip dat ongeveer iedereen aan het wandelen is. De discussie begon al toen we hier de achtertuin uitliepen. Gaan we links richting Warnsborn of gaan we via de hockeyvelden wandelen bij de paardjes? Het zonnetje is wel lekker richting Warnsborn, maar ook veel drukker met honden. Mijn man zegt; ik let wel op onze hond, komt goed. (niet dus)

Ik neem mezelf voor om geen stress van andere honden te krijgen.

Onze hond is inmiddels 12  jaar en heeft al in heel wat honden zijn tanden gezet en we hebben daar ook 2x een flinke rekening van gehad. We wandelden altijd in het Sonsbeekpark en daar was het nog veel drukker, omdat het een stadspark is. Inmiddels zijn we al 4 jaar verhuisd en is onze hond ook een jaartje ouder, dus eigenlijk niets meer aan de hand. Toch blijf ik waakzaam en alert. Mijn man loopt er een stuk ontspannender bij en ziet letterlijk al het geluk om ons heen. Tot er een andere hond ons tegemoed loopt..

Plotseling was er bij mij STRESS

Nee, ik vluchtte niet, ik bleef niet staan, maar liep heel rustig door en keek niet achterom. Daar was “die” hond, ik zie ‘m wel vaker. Mijn man zegt: “Niks aan de hand, ze kennen elkaar” Toch dook die hond op onze hond en bleef lekker lang volhouden. Het baasje van de hond stond erbij en keek ernaar. Ze was even “verstoord” want ook voor haar was het onverwachts. Ik had haar allang gespot “append” in het bos. Ik dacht toen nog: “Kijk om je heen het is een PRACHTIGE DAG”, maar weet dat ik oordeelloos wil zijn en dus was het was al een stomme gedachte van mij. (Dit was mijn 1ste afwijzing naar mezelf)

Na veel gegrom en gestoei draaide ik me toch maar om en zeg tegen mijn man en die vrouw: “Zouden jullie niet de honden aan de riem doen als ze klaar zijn?”

“Het is gewoon hondengedrag” zegt die vrouw. En ze loopt append weer weg, met haar vrolijke hond, die was alles allang weer vergeten.

Mijn ADRENALINE was even heel hoog. Ik zeg tegen mijn man: “Lekker ontspannend dit” “Leuk samen wandelen”, “Ik ga ook nooit hier wandelen”. Onze hond stond te trillen, zijn hart ging tekeer en voelde nu ook mijn stress. Ik vond het helemaal niet grappig en was ook BOOS op de relaxte houding van die vrouw.  Mijn man werd nu boos op mij… want ik riep ook nog even het K woord naar haar. “Het is een bekende Gaby en aangezien jij nu een bord voor ons huis hebt met jouw foto erop zou ik me maar eens gaan gedragen in het bos”

 Daar was de AFWIJZING

Sinds ik Vitaliteitscoach ben, is het natuurlijk niet zo dat ik een ander mens ben geworden. Ik heb ook een reptielenbrein en dus ook herinneringen en reactiepatronen. Ik blijf een mens en blijf gevoelig voor KRITIEK van anderen. Er is echt wel wat aan te doen en iedere les is weer een ervaring. Ondertussen moest ook weer aan mijn moeder denken. Die kon ook altijd zo hysterisch reageren en je schaamde je dan echt dood… Jarenlang heb ik haar afgewezen om haar gedrag, maar nu ik 46 jaar ben lijk ik stiekem wel op haar. Afgelopen weekend waren we op visite bij mijn moeders jongere broertje en zijn 3 volwassen kinderen. Met mijn nichtje zaten we te kletsen en zij vertelde dat haar vader, maar ook zij zelf, ineens kan ontploffen. Het was een middag van herkenning. Waardevol en ook pijnlijk. Ik wijs dat gedrag van mezelf ook keihard af. 

Ik voel me afgewezen door de kritiek van een ander, maar ik had mezelf allang afgewezen op mijn eigen reactie. Een dubbele afwijzing. Ik voel me dan super verdrietig, ga huilen en trek me dan terug en ga snaaien. 

Ja, ik ben ook nog een EMOTIE ETER.

Afwijzing is een mooi thema. Ik kan heel goed cliënten begeleiden / helpen op dit thema. En de grap is; ik krijg veel cliënten op mijn pad met dit thema. Het afwijzen van jezelf heeft ook een groot deel met ZELFLIEFDE te maken. Het “weg eten” is een verkapte vorm van lief zijn voor jezelf; troost eten. Maar of dat nou werkelijk helpend is.. dat kun je jezelf afvragen!! 

Door dit stuk te schrijven ben ik lekker aan het reflecteren. We nemen daar over het algemeen niet de tijd voor. Zou je dat wel doen, dan haal je ook een “les” uit een gebeurtenis en kun je door. Op den duur ga je anders om met dezelfde situaties. Ik zal die mevrouw uit het bos mijn excuses aanbieden. Ik ga haar maar niet helemaal uitleggen dat ik nare herinneringen heb aan vechtende honden en in de stress schiet. Wij hadden vroeger thuis een Dobberman, een Bouvier en een Bloedhond. Ook deze lieve honden Amber, Lois en Sambo moesten af en toe weer hun “plek” bepalen en was er plotseling een gevecht. En dat vergeet ik nooit meer, vandaar mijn ANGST voor vechtende / spelende honden. 

Ik hou mezelf even de spiegel voor..

In mijn verhaal komt duidelijk naar voren dat hoe ik mijn keuzes heb gemaakt, de manier waarop en hoe ik me daarbij voelde. Reflecteren op mezelf is dus waardevol. Wat het oplevert is dat mijn zelfkennis vergroot door op mijn eigen houding te reflecteren en uiteindelijk best wat liever mag zijn voor mezelf. Afwijzen versus liefde♥

Toen we thuis kwamen zei mijn man; “Morgen ga ik alleen wandelen, een stuk ontspannender” Lekker dan… Morgen weer een nieuwe dag en hopelijk kom ik dan die mevrouw nog even tegen.

Gaby Koijck

Blog artikelen uit het dagelijkse leven gegrepen. Korte stukjes vanuit de diverse hulpvragen die ik tegenkom in de praktijk. Vitaal in evenwicht zonder stress met gezonde relaties, dat wil toch uiteindelijk iedereen? Vaak heb ik ook (kleine) tips. Soms vraag ik daar een e-mail adres voor terug, want daar help je mij ontzettend mee.

Ik gun jou een stralende dag,

Liefs Gaby

Gerelateerde artikelen

Duurzaam geluk

Duurzaam geluk

Duurzaam geluk is het van binnen naar buiten leven. Gelukkige mensen kennen zichzelf goed genoeg om bij externe prikkels eerst naar binnen te gaan om te voelen wat er echt nodig is. Coaching op duurzaam geluk kan een aanvulling na een burn-out traject zijn.

Lees meer
Karakter eigenschappen

Karakter eigenschappen

Ik ben SchizoÏde en een beetje Masochistisch

WAT? Zeiden mijn kinderen toen ik een cursus had gevolgd over karakterstructuren. “Wat een onzin” is dan een standaard reactie. Onzin is het totaal niet, doordat ik mezelf hierin ging verdiepen kwamen er meerdere “Oh daarom”.

Lees meer
Communicatie

Communicatie

De puberteit start met de veranderende melatonine in de pijnappelklier. Je bent puber tot je cortex uitgegroeid is. Hadden we maar een lesje communicatie gehad op de middelbare school!

Lees meer

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tweet
Share
Share
Pin